Laatste nieuws
 
 
  Achtergrondartikelen  

“Vervang drukwerk door elektronische communicatie” luidde tot voor kort de eerste aanbeveling in de door de overheid gehanteerde criteria voor het duurzaam inkopen van drukwerk. Na ‘stevige kritiek’ van het KVGO is deze ‘onjuiste tekst’ nu eindelijk verwijderd. Zo makkelijk blijkt een ‘weloverwogen keuze’ namelijk nog helemaal niet.

Inkoopcriteria overheid
In haar streven om in 2010 volledig duurzaam in te kopen, begon het Rijk in 2007 voor verschillende producten en materialen criteria op te stellen. De eerste versie van die inkoopcriteria voor duurzaam drukwerk verschenen in halverwege 2008. Het KVGO liet destijds weten dat het op de verschillende concepten commentaar had geleverd: “Daarvan zijn de meeste overgenomen.” Dat kon echter kennelijk niet voorkomen dat aan drukwerkinkopers van de overheid werd geadviseerd: “Denk bijvoorbeeld aan het vervangen van een gedrukt tijdschrift door een e-zine (milieuvriendelijker, flexibeler en kostenbesparend).”

Duurzaam drukwerk
Behalve de criteria bevatte de in 2008 opgestelde leidraad ook aandachtspunten. Zo wordt het gebruik van standaard maten en een minimaal aantal kleuren en volvlakken van harte aanbevolen. Ook een ‘zo licht mogelijk papiergewicht’ en het achterwege laten van veredeling (zoals lamineren of plastificeren) behoren tot de ‘duurzamere oplossingen’. En digitaal printen verdient de voorkeur boven offsetdrukken. Hierbij merkte het KVGO destijds op: “In tegenstelling tot de oorspronkelijke plannen zijn er geen criteria ontwikkeld voor digitaal drukwerk. Volgens de onderzoekers die de criteria voor duurzaam drukwerk vaststelden verschillen de beschikbare printers en printtechnieken op dit moment te weinig van elkaar om een duidelijk onderscheid te kunnen maken voor digitaal drukwerk. In de toekomst zal opnieuw bekeken worden of er alsnog criteria voor digitaal drukwerk zal worden ontwikkeld.”

Herziening
De richtlijnen werden de afgelopen jaren op verschillende plekken geactualiseerd en aangevuld. Zo vervalt in 2009 bijvoorbeeld in versie 1.2 het criterium betreffende milieumanagement en zijn de eisen ten aanzien van UV-inkten nader geduid, waarna in versie 1.3 een passage over Cradle-to-Cradle wordt toegevoegd.
Maar pas begin dit jaar zijn de criteria voor het duurzaam inkopen van drukwerk aan een werkelijke herziening toe en wordt de branche uitgenodigd om te reageren op het concept van ‘versie 2.0’: “Als een bepaald criterium overbodig lijkt of een criterium ontbreekt in het document dan vernemen de beleidsmakers dat graag. Dit wel met het verzoek een en ander met argumenten te onderbouwen en zo mogelijk een concreet tekstvoorstel te doen.”

Ingrijpend gewijzigd
Die kans grijpt het KVGO met twee handen aan, blijkt eind juli na het verschijnen van het vernieuwde criteriadocument. “Na pittige discussies is het uiteindelijke document op veel punten ingrijpend gewijzigd”, constateert het KVGO tevreden. Zo is de tekst over de keuze tussen digitaal printen en offset drukken “objectiever” geworden – er wordt nu aangeraden ‘een bewuste keuze te maken door ook de op dat moment geldende ontwikkelingen in de duurzaamheidthema’s mee te nemen’. Ook is er een gunningscriterium toegevoegd met betrekking op de CO2-voetafdruk van de drukorder.

Stelling nooit onderbouwd
Maar de belangrijkste overwinning die het KVGO boekt is de verwijdering van de aanbeveling ‘drukwerk te vervangen door elektronische communicatie’: “De overheid had deze stelling nooit onderbouwd en kon deze bewering niet onderbouwen.” In plaats van die “onjuist tekst” staat er nu: ‘Maak een bewuste afweging tussen drukwerk en elektronische communicatie.’ De toelichting die daarop volgt maakt evenwel duidelijk dat die afweging nog niet zo eenvoudig is: “Op dit ogenblik zijn er, met name van de elektronische communicatie, nog te weinig gegevens beschikbaar om op basis van een levenscyclusanalyse een objectief en transparant verantwoorde vergelijking te maken tussen de milieubelasting van drukwerk en elektronische communicatie.”

Dilemma
De opstellers leggen het dilemma uit: “In de afweging tussen drukwerk en elektronische communicatie bepaalt het doel van de communicatie uiteindelijk de werkelijke milieubelasting. Elektronische communicatie heeft als milieuvoordeel dat het minder transport genereert dan drukwerk. Bovendien is er voor elektronische communicatie geen milieubelastend drukproces nodig.” Maar: “Elektronische communicatie genereert wel milieubelasting bij de productie, logistiek en in de eindelevensfase van de elektronische communicatieapparatuur zelf, evenals de bijbehorende infrastructuur zoals de netwerken, datacentra, zendmasten, etc. Daarnaast genereert elektronische communicatie in gebruik altijd een milieubelastende behoefte aan energie. Zowel op het moment dat de elektronische communicatie verzonden, ontvangen en gelezen wordt, als ook continu wanneer de elektronische communicatie op harde schijven van servers is opgeslagen. Tevens kan het zelf printen van de elektronische communicatie door de individuele lezers de milieuvoordelen grotendeels teniet doen.”

Onvoldoende gegevens
Daarom luidt de conclusie nu: “Op basis van de milieubelasting [kan] nog geen weloverwogen keuze gemaakt worden tussen drukwerk en elektronische communicatie zolang er onvoldoende gegevens beschikbaar zijn om een objectieve en transparante levenscyclusanalyse te maken van elektronische communicatie.”

Plaats op:
Datum: 21 augustus 2013
Bron: Redactie GrafimediaWereld
Gerelateerde artikelen  
19-07-2011 Achtergrondartikelen Overheid koopt 100 procent duurzaam drukwerk in
15-01-2013 Achtergrondartikelen Protest tegen #Paperless2013
16-04-2013 Achtergrondartikelen De P in Web-to-Print
11-06-2013 Achtergrondartikelen Rotaform Document Services behaalt certificaat Duurzaam Inkopen Overheid
04-02-2013 Nieuws Lijnco bouwt aan nieuwe lay-out productie-afdeling
 
 

- partners -

 
 
 
 
 
� 2005 - 2019 Vakwereld. All rights reserved Pagina geladen in 0,15 seconden.